میکس حرفه ای

بازگشت

میکس حرفه ای

  • بازدید : 652
  • 10 تیر 1396

مرحله ی میکس جائی شروع میشود که کار Arrange یا تنظیم آهنگ تمام میشود...

همه ی رکوردها و Sampling ها انجام شده و جلوه های ویژه نیز همینطور. یعنی اگر آهنگ را اجرا کنیم از نظر هارمویک و صداهای موازی در حال اجرا چیزی کم نخواهیم داشت.
هدف اصلی و عمده ی میکس ایجاد تناسب و تعادل بین تمام صداها و عناصر شرکت کننده و تشکیل دهنده ی آهنگ است.

 در نگاه اول و ابتدائی، میکس یک آهنگ دو ابزار بیشتر نیاز ندارد ندارد، یکی بلندی صدای هر Track و دیگری موقعیت استودیوئی آن  (Panning). اما اگر بخواهیم جنبه های هنری و خلاقانه ای را به آهنگ اضافه کنیم با دنیائی از ابزارها و روشها و تکنیکها مواجه میشویم.
چیزی که میکس را از مرحله ای ساده به مرحله ای حرفه ای تبدیل میکند حس موسیقی آهنگ (Timbre) است، جائی که باید صداهای شنیده شده از هم تفکیک بشوند تا این حس القا شود. اینکار در حقیقت همان رنگ آمیزی موسیقی و تک تک ترکها میباشد که با استفاده از دنیای ابزارهای تخصصی و حرفه ای میتوان آنرا انجام داد و انقلابی در خروجی کار رقم زد.
به کمک انواع ابزارها مانند Compressors, Imagers, Equalizers, Studio Reverbs و .... میتوانیم ایجاد فضا کرد.

یکی از مهمترین نکته ها در مرحله ی میکس شنیدن درست است و توصیه میکنم برای این مهم حتما از Speaker Monitor استفاده کنید.  از دید یک فرد آماتور تفاوتی بین اسپیکر مانیتور ها و اسپیکرهای معمولی احساس نمیشود ولی در واقع چنین نیست. د اسپیکر مانیتورها صداهای با نوسانهای مختلف را میتوان شنید که در اسپیکرهای معمولی یا شنیده نمیشوند و یا بسیار ضعیف به گوش میرسند. در واقع برای شنیدن روزمره ی یک آهنگ از اسپیکرهای معمولی استفاده می کنند ولی برای شنیدن حرفه ای از اسپیکر مانیتورها.( مبحث مانیتورهای صدا را در موضوعی جداگانه مورد تحلیل قرار خواهم ئداد)

فرض کنید شما در یک سالن برای دیدن و شنیدن اجرای یک ارکستر نشسته اید. این ارکستر سازبندی خودش را دارد به این معنی که سازهای مختلفی از ویولونها گرفته تا سازهای بادی و سازهای کوبه ای و سازهای حتی الکتریک این مجموعه را فراهم نموده اند. اگر چیدمان برای این ارکستر وجود نداشته باشد و هرنوازنده هرجائی که دلش خواست بنشیند آنوقت با آشفته بازاری روبرو خواهیم شد که همه ی شنوندگان را از سالن اجرا فراری میدهد. تصور کنید صدای ویولونها از چپ و راست شنیده شود، خواننده در انتهای ارکستر شروع به خواندن کند و سازهای کوبه ای در نزدیکترین فاصله با جمعیت مستقر شده باشند و ....


یک آهنگ میکس نشده هم چنین وضعیتی را دارد! حتی اگر تنظیم هارمونیک آهنگ کاملا حرفه ای انجام شده باشد ولی مهندسی ترکیب صداها انجام نشده باشد اصلا چنگی به دل نمیزند.
حال فرض کنید رهبر ارکستر می آید و چیدمان ارکستر را شروع میکند. همه ی ویولونها در قسمت چپ (راست ارکستر) و به ترتیب در پشت سر هم قرار میگیرند. پیانو با صلاحدید ایشان در وسط و یا در انتهای ویواونها مستقر میشود. سازهای بادی در انتهای ارکستر در کنتار هم مستقر شده و پشت سر آنها سازهای کوبه ای قرار میگیرند. و ...
حالا شنیدن اجرای آنها لذتبخش است جونکه چیدمان و فواصل انجام شده و نظم حاکم است.
در اینجا سازهای دورتر صدای کمتری به گوش میرسانند و سازهای نزدیکتر صدای بیشتری (بلندی و کوتاهی صدا). صدای برخی سازها را گوش چپ و صدای برخی دیگر را گوش راست حلاجی میکنند (Panning).
حال تصور کنید این مجموعه را شخصی مهندسی صدا میکند. به عنوان مثال به صدای خواننده کمی افکمت Reverb میدهد و برای هر ساز مقداری اکولایز تعیین میگردد. هر ساز یا هر چند تا ساز صدایشان را میکروفونی به عنوان ورودی میگیرد و بوسیله ی باندها و اسپیکرهای حرفه ای در دور تا دور سالن شنیده میشوند.


یک لحظه تصور کنید ببینید چه لحظه ی نابی رقم میخورد. شنونده در جای خود میخکوب شده و از شنیدن اجرا لذت میبرد.
این همان میکس حرفه ای است که در باره آن صحبت کردیم.